Beech

In de Beech-staat ben je extreem kritisch. Je hebt een scherp oog voor wat er mis is, maar je verliest daarbij het grotere plaatje uit het oog. Je oordeelt snel en vaak hard, zonder rekening te houden met de omstandigheden van de ander. Het voelt alsof je de morele meetlat van de wereld in handen hebt en iedereen die eronderdoor schiet, krijgt een streepje achter z’n naam.

Dit perfectionisme is vaak een pantser. Door je te focussen op de fouten van anderen, hoef je niet naar je eigen onvolkomenheden te kijken. Je houdt de wereld op afstand met je kritiek. Het resultaat is dat je je geïsoleerd voelt; je vindt het lastig om ergens echt van te genieten omdat er altijd wel iets is dat niet deugt. Je bent de strenge scheidsrechter geworden in een wedstrijd waarin je eigenlijk part of the team zou moeten zijn.

- Je je mateloos ergert aan kleine gewoontes of tekortkomingen van anderen.
- Je de neiging hebt om direct te oordelen in plaats van te begrijpen.
- Je moeite hebt met alles dat afwijkt van jouw 'juiste' manier van doen.
- Je kritiek levert zonder dat daar echt om gevraagd is.
- Je jezelf stiekem superieur voelt aan de mensen om je heen
- Je fysiek spanning voelt in je kaken of schouders door ingehouden ergernis.

Beech helpt je om je mildheid terug te vinden. Je leert inzien dat iedereen op zijn eigen manier worstelt en dat imperfectie juist menselijk is. Het kritische oordeel maakt plaats voor tolerantie en mededogen.

Deze transformatie zorgt ervoor dat je de schoonheid in de verschillen tussen mensen weer kunt zien. Je wordt de persoon die constructief meedenkt in plaats van alleen maar gaten schiet in de plannen van een ander. Je zinnen beginnen niet meer met ‘Nee, want’ maar met ‘Ja, en’. Je voelt je meer verbonden met je omgeving en je omgeving voelt zich meer verbonden met jou. Je vindt de rust om dingen te laten zoals ze zijn, want misschien zijn ze zo slecht nog niet.