Chestnut Bud

In de Chestnut Bud-staat sjoemel je onbewust met je eigen leerproces. Je bent zo gehaast of zo op de toekomst gericht, dat je ervaringen uit het verleden niet echt verwerkt. Je drukt de 'skip'-knop in zodra iets pijnlijk of ongemakkelijk wordt, waardoor je de les mist die erin verborgen zat. Je bent de persoon die telkens dezelfde type ruzies heeft of dezelfde financiële missers maakt, simpelweg omdat je de link tussen oorzaak en gevolg niet legt.

Het is geen kwestie van een gebrek aan intelligentie, maar van een gebrek aan observatievermogen. Je leeft in een herhaling omdat je niet leert van je fouten. In plaats van stil te staan bij waarom iets misging, ren je door naar het volgende project. Hierdoor blijf je steken in een cirkel van frustratie. Je bent de leerling die wel in de klas zit, maar uit het raam staart op het moment dat de toets wordt nabesproken.

- Je merkt dat je voor de zoveelste keer in precies dezelfde valkuil bent gestapt.
- Je vaker denkt "had ik dat maar eerder bedacht" nadat een situatie is misgelopen.
- Je moeite hebt om te leren van andermans fouten; je moet ze per se zelf (meerdere keren) maken.
- Je snel afgeleid bent en daardoor de essentie van een gebeurtenis mist.
- Je liever een nieuwe start maakt dan dat je een oude situatie analyseert.
- Je omgeving je wijst op het feit dat je weer precies hetzelfde doet als de vorige keer.

De transformatie van Chestnut Bud begint bij het installeren van een mentale pauzeknop waardoor er ruimte ontstaat voor actieve zelfreflectie. Je begint bijvoorbeeld met het inlassen van een wekelijks ‘review' met jezelf, waarin je eerlijk en zonder oordeel kijkt naar waar je die week andere keuzes had kunnen of moeten maken. Je kijkt terug, leert en past je gedrag aan.

Door dit nieuwe gedrag ontstaat er een ritme van leren en verbeteren. Elke ervaring, positief of negatief, wordt brandstof voor je persoonlijke groei, omdat je de link tussen oorzaak en gevolg eindelijk helder ziet. Je bent hiermee veranderd in een soort eenmans Scrum-team van je eigen leven. Je evalueert je voortgang en past je strategie continu aan. Je leert sneller, groeit effectiever en ontdekt dat je niet tien keer tegen dezelfde muur hoeft op te lopen om te weten dat die hard is. Binnen no-time missen je oude valkuilen jouw constante aanwezigheid.